بسم الله الرحمن الرحیم
اسعد الله ایامکم
سؤال:
عمل كردن به اين آيه شريفه قرآن كه خداى تعالى مى فرمايد: با امام رابطه برقرار كنيد[1] به چه صورت بايد باشد تا انسان مطمئن شود كه وظيفه خود را انجام داده است؟
پاسخ ما:
آيه اى در قرآن هست كه مى فرمايد: «يا اَيُّهَا الَّذينَ امَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا وَاتَّقُوا اللّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»[2] كلمه «رابِطُوا» در ظاهر آيه به معناى اين است كه با هم ارتباط داشته باشيد و تفرقه نداشته باشيد. ولى در تفسير، يعنى باطن آيه معنائى را بيان كرده كه در روايت مى فرمايد: «اى رابطوا امامَكم المنتظر»[3] با امام منتظرتان رابطه داشته باشيد.
به طور كلّى رابطه با امام بر دو قسم است چه امام حاضر باشد و چه غائب، فرقى نمى كند. يك وقت منظور از رابطه داشتن با امام اين است كه هر وقت بخواهيم بتوانيم برويم او را ببينيم، يك وقت هم معناى رابطه اين است كه انسان مثل احمد بن اسحاق قمى كه با حضرت امام حسن عسكرى عليه السلام رابطه داشت، باشد. او در قم زندگى مى كرد و امام حسن عسكرى عليه السلام در سامراء بودند سالى يك بار خدمت امام حسن عسكرى عليه السلام مى رسيد و سؤالاتش را مى پرسيد و اگر سهم سادات يا سهم امام داشت به حضرت تقديم مى كرد و آن حضرت هم به او دستور فرمودند كه مسجد امام حسن عسكرى عليه السلام را در قم بسازد.[4] پس يك معنى رابطه به اين صورت است، حال شما بايد اين رابطه را با امام زمان خودتان داشته باشيد، يعنى حضرت ولىّ عصر (روحى فداه) شما را بشناسند و شما هم حضرت را بشناسيد. اين معناى رابطه است نه اينكه مثلاً روزى يك ساعت در خدمتشان بنشينيد، اگر اين رابطه است، پس رابطه ابوسفيان با پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله خيلى زياد بود، در حالى كه هيچ رابطه معنوى نداشت.
ديدن و نشستن و چشم و ابرو نگاه كردن و با حضرت صحبت كردن، ولى معرفت نداشتن را رابطه نمى گويند. نديدن و ملاقات نكردن، ولى امام را شناختن و به سخنانش توجّه كردن و حرفهايش را عمل كردن را رابطه مى گويند و منظور قرآن شريف هم همين بخش از رابطه است كه مى فرمايد: «يا اَيُّهَا الَّذينَ امَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا وَاتَّقُوا اللّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»[5] در زمان غيبت صبر كنيد و همديگر را وادار به صبر كنيد و با امام زمانتان روحا ارتباط برقرار كنيد.
[1] ــ قابل تذكّر است كه در آيه 200 سوره آل عمران رابطه برقرار كردن به صورت مطلق بيان شده است و منظور سؤال كننده محترم روايتى است كه ذيل اين آيه شريفه در پاسخ سؤال ذكر خواهد شد.
[2] ــ سوره آل عمران آيه 200.
[3] ــ عن أبى جعفر محمّد بن على الباقر عليهما السلام فى قوله عزّوجل: «اصبروا و صابروا و رابطوا» فقال اصبروا على اداء الفرائض و صابروا عدوكم و رابطوا امامكم المنتظر». غيبة النعمانى صفحه 17 و صفحه 199 باب 11 حديث 13، تأويل الايات صفحه 133 ذيل آيه 200 سوره آل عمران.
[4] ــ گوشه اى از شخصيّت جناب احمد بن اسحاق قمى به نقل از اعيان الشيعه جلد 2 صفحه 478 تا 479 ذيل شماره 3587 در پاورقى يك از صفحه 181 در همين كتاب (منیع مطلب) آمده است و جهت مطالعه بيشتر مى توانيد به اعيان الشيعه جلد 3 صفحه 154 و كتب ديگر رجال و تراجم مراجعه نماييد.
[5] ــ سوره آل عمران آيه 200.
برچسبها: ارتباط با حضرت ولی عصر ارواحنافداه در عصر غیبت , تفسیر آیه 200 سوره آل عمران , ارتباط روحی