«بسم الله الرحمن الرحیم»
آيا لازمه شرح صدر حرف نزدن و تذكر ندادن نعمتهاى الهى است؟
پاسخ ما:
لازمه شرح صدر اين است كه انسان دهانش بسته باشد و بى جهت هيچ گونه كمالاتى را از خود اظهار نكند. ولى فرقى بين بيجا و بجا گفتن است، بعضى افراد خيلى نادان، شعرى را كه شاعرى گفته از وحى منزل بالاتر مى دانند كه:
هر كه را اسرار حقّ آموختند
مُهر كردند و دهانش دوختند
اولاً: اين شعر است. ثانياً: كى سرّى پيش شما گذارده مى شود؟ وقتى كه بگويند اين مطلب را نگو آنوقت سرّ است، وقتى كه اين سفارش را نكنند، سرّ نيست، اگر خداى تعالى به حضرت علی (عليه السلام) و حضرت رسول اكرم (صلى الله عليه وآله) يك مطالب بسيار عالى و معرفت جميع اشياء را به اين دو داده و فرموده بگوئيد، اينكه سرّ نيست. سرّ آن است كه خدمت حضرت مشرّف شوى و مطلبى بفرمايند و تأكيد كنند به كسى نگو، بله اگر گفتى كار بسيار بدى كردى، امّا اگر نگفتند نگو، پس سرّ نيست، سرّ يا اسرار بايد مخفى باشد. اين حرفها براى ضربه زدن به اشخاص است كه به يك حقيقتى رسيدند و اينها حسادت مى كنند و مى گويند:
هر كه را اسرار حقّ آموختند
مُهر كردند و دهانش دوختند
و افراد را زير سؤال مى برند كه چرا فلان شخص گفته كه من خدمت امام زمان (عليه السلام) رسيده ام، حاج على بغدادى كه به اين عنوان معروف شده چرا گفته؟ لذا شرح صدر اين است كه انسان بتواند مواهبى را كه خداى تعالى به او داده كنترل كند و در جايى بگويد و در جايى كه نبايد بگويد، نگويد، گاه شرح صدر در بيانش هست و گاه در حفظش، گاه براى تربيت ديگران بايد گفته شود.
تهیه و تنظیم: www.khodadost.blogfa.com
منبع: کتاب گرانقدر سیر الی الله / نوشته: حضرت آیت الله استاد سید حسن ابطحی خراسانی (مد ظله العالی) / جلد دوم / صفحه 224 .
برچسبها: حرف نزدن , شرح صدر , هرکه را اسرار حق آموختند , مهر کردند و دهانش دوختند